Mnie zawsze śmieszyło jak ludzie piszą „nienawidzę was bo spełniacie moje marzenie”, a ja wiem że 90% ludzi nie byłoby gotowych na takie wyzwanie. To nie jest podróż z pkt A do B bo trzeba pokonać masę problemów, większość by poległa na drobnej awarii i wróciło do polski porzucając busika na poboczu.

Bo to Polacy, nic mnie już nie zdziwi…

Nie ma się co dziwić odmawianiu. Oczywiście, rozumiem was, to nic miłego. Jednakże jedna rzecz jest irytująca. Sposób w jaki odmawiali. Jak można wyzywać kogoś. Odmówić i już. Ale żeby wyzwywać, przeganiać… No nie, brak kultury, totalne chamstwo. Jeżeli ktoś o was słyszał (a z tego, co piszecie byli i tacy), to tym bardziej. Bo ci co o was pojęcia nie mają, to pewnie wietrzyli jakiś przekręt i cuda.

Wstyd mi za tych ludzi.

Nie chciałem tego pisać na facebooku ale przypuszczałem że tak będzie. Może nie tyle nieczułe dupki, co nieufni. Po tylu 45 latach komuny i 20 latach socjalizmu nie ma się co dziwić. Ja lecąc kiedyś do Dublina wziąłem komuś pieniądze z lotniska dla osoby, która była bez pracy i chwilowo bez środków do życia. Oczywiście też nikt nie chciał tego nawet ruszyć. Ale znam pozytywne przypadki – na przykład w Paryżu po lądowaniu spotkałem siostrę zakonną, która przeprowadziła mnie przez to piękne miasto na jego drugi koniec – do stacji kolejowej z której miałem pociąg :). Zależy na kogo się trafi. Trzymam kciuki za dalszą część wyprawy!